قُلْ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ ۝١

بگو: خداوند، یکتا و یگانه است؛

ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ ۝٢

خداوندی است که همه نیازمندان قصد او می‌کنند؛

لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ ۝٣

(هرگز) نزاد، و زاده نشد،

وَلَمْ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدُۢ ۝٤

و برای او هیچگاه شبیه و مانندی نبوده است!

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلْفَلَقِ ۝١

بگو: پناه می‌برم به پروردگار سپیده صبح،

مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ۝٢

از شرّ تمام آنچه آفریده است؛

وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ۝٣

و از شرّ هر موجود شرور هنگامی که شبانه وارد می‌شود؛

وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّـٰثَـٰتِ فِى ٱلْعُقَدِ ۝٤

و از شرّ آنها که با افسون در گره‌ها می‌دمند (و هر تصمیمی را سست می‌کنند)؛

وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ۝٥

و از شرّ هر حسودی هنگامی که حسد می‌ورزد!

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ۝١

بگو: پناه می‌برم به پروردگار مردم،

مَلِكِ ٱلنَّاسِ ۝٢

به مالک و حاکم مردم،

إِلَـٰهِ ٱلنَّاسِ ۝٣

به (خدا و) معبود مردم،

مِن شَرِّ ٱلْوَسْوَاسِ ٱلْخَنَّاسِ ۝٤

از شرّ وسوسه‌گر پنهانکار،

ٱلَّذِى يُوَسْوِسُ فِى صُدُورِ ٱلنَّاسِ ۝٥

که در درون سینه انسانها وسوسه می‌کند،

مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ۝٦

خواه از جنّ باشد یا از انسان!