ما که هستیم

انجمن ما در سال‌های اخیر از یک حلقهٔ کوچک خانوادگی به جایی رسیده است که هفته‌ای چند بار در آن برنامه برگزار می‌شود. آغاز کار ساده بود: چند خانواده که می‌خواستند بچه‌هایشان فارسی را از یاد نبرند و در عین حال در وین احساس غریبگی نکنند. نام «خانهٔ همهٔ انسان‌ها» را از همان روزها با خود داریم، چون از ابتدا روشن بود که این در فقط به روی گروه خودمان باز نیست.

ما انجمنی شیعی هستیم و این را پنهان نمی‌کنیم: مناسبت‌های اهل بیت (ع) را گرامی می‌داریم و دعا و زیارت بخشی از هفتهٔ ماست. اما هیچ برنامه‌ای در این خانه شرط اعتقادی ندارد. همسایهٔ مسیحی‌مان در کلاس آلمانی می‌نشیند، دخترها با هم والیبال بازی می‌کنند و در شب شعر، حافظ و ریلکه پشت سر هم خوانده می‌شوند.