قُلْ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْكَـٰفِرُونَ ۝١

بگو: ای کافران!

لَآ أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ ۝٢

آنچه را شما می‌پرستید من نمی‌پرستم!

وَلَآ أَنتُمْ عَـٰبِدُونَ مَآ أَعْبُدُ ۝٣

و نه شما آنچه را من می‌پرستم می‌پرستید،

وَلَآ أَنَا۟ عَابِدٌ مَّا عَبَدتُّمْ ۝٤

و نه من هرگز آنچه را شما پرستش کرده‌اید می‌پرستم،

وَلَآ أَنتُمْ عَـٰبِدُونَ مَآ أَعْبُدُ ۝٥

و نه شما آنچه را که من می‌پرستم پرستش می‌کنید؛

لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِىَ دِينِ ۝٦

(حال که چنین است) آیین شما برای خودتان، و آیین من برای خودم!

إِذَا جَآءَ نَصْرُ ٱللَّهِ وَٱلْفَتْحُ ۝١

هنگامی که یاری خدا و پیروزی فرارسد،

وَرَأَيْتَ ٱلنَّاسَ يَدْخُلُونَ فِى دِينِ ٱللَّهِ أَفْوَاجًا ۝٢

و ببینی مردم گروه گروه وارد دین خدا می‌شوند،

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَٱسْتَغْفِرْهُ‌ۚ إِنَّهُۥ كَانَ تَوَّابَۢا ۝٣

پروردگارت را تسبیح و حمد کن و از او آمرزش بخواه که او بسیار توبه‌پذیر است!

تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍ وَتَبَّ ۝١

بریده باد هر دو دست ابولهب (و مرگ بر او باد)!

مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ ۝٢

هرگز مال و ثروتش و آنچه را به دست آورد به حالش سودی نبخشید!

سَيَصْلَىٰ نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ ۝٣

و بزودی وارد آتشی شعله‌ور و پرلهیب می‌شود؛

وَٱمْرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلْحَطَبِ ۝٤

و (نیز) همسرش، در حالی که هیزم‌کش (دوزخ) است،

فِى جِيدِهَا حَبْلٌ مِّن مَّسَدِۭ ۝٥

و در گردنش طنابی است از لیف خرما!