وَحُصِّلَ مَا فِى ٱلصُّدُورِ ۝١٠

و آنچه در درون سینه‌هاست آشکار می‌گردد،

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّخَبِيرُۢ ۝١١

در آن روز پروردگارشان از آنها کاملاً باخبر است!

ٱلْقَارِعَةُ ۝١

آن حادثه کوبنده،

مَا ٱلْقَارِعَةُ ۝٢

و چه حادثه کوبنده‌ای!

وَمَآ أَدْرَٮٰكَ مَا ٱلْقَارِعَةُ ۝٣

و تو چه می‌دانی که حادثه کوبنده چیست؟! (آن حادثه همان روز قیامت است!)

يَوْمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلْفَرَاشِ ٱلْمَبْثُوثِ ۝٤

روزی که مردم مانند پروانه‌های پراکنده خواهند بود،

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ٱلْمَنفُوشِ ۝٥

و کوه‌ها مانند پشم رنگین حلاّجی‌شده می‌گردد!

فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَٲزِينُهُۥ ۝٦

امّا کسی که (در آن روز) ترازوهای اعمالش سنگین است،

فَهُوَ فِى عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ ۝٧

در یک زندگی خشنودکننده خواهد بود!

وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَٲزِينُهُۥ ۝٨

و امّا کسی که ترازوهایش سبک است،

فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٌ ۝٩

پناهگاهش «هاویه» [= دوزخ‌] است!

وَمَآ أَدْرَٮٰكَ مَا هِيَهْ ۝١٠

و تو چه می‌دانی «هاویه» چیست؟!

نَارٌ حَامِيَةُۢ ۝١١

آتشی است سوزان!

أَلْهَـٰكُمُ ٱلتَّكَاثُرُ ۝١

افزون طلبی (و تفاخر) شما را به خود مشغول داشته (و از خدا غافل نموده) است.

حَتَّىٰ زُرْتُمُ ٱلْمَقَابِرَ ۝٢

تا آنجا که به دیدار قبرها رفتید (و قبور مردگان خود را برشمردید و به آن افتخار کردید)!

كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ۝٣

چنین نیست که می‌پندارید، (آری) بزودی خواهید دانست!

ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ۝٤

باز چنان نیست که شما می‌پندارید؛ بزودی خواهید دانست!

كَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ ٱلْيَقِينِ ۝٥

چنان نیست که شما خیال می‌کنید؛ اگر شما علم الیقین (به آخرت) داشتید (افزون طلبی شما را از خدا غافل نمی‌کرد)!

لَتَرَوُنَّ ٱلْجَحِيمَ ۝٦

قطعاً شما جهنّم را خواهید دید!

ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيْنَ ٱلْيَقِينِ ۝٧

سپس (با ورود در آن) آن را به عین الیقین خواهید دید.

ثُمَّ لَتُسْــَٔلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ ٱلنَّعِيمِ ۝٨

سپس در آن روز (همه شما) از نعمتهایی که داشته‌اید بازپرسی خواهید شد!