فِيهِمَا فَـٰكِهَةٌ وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ ۝٦٨

در آنها میوه‌های فراوان و درخت خرما و انار است!

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٦٩

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟!

فِيهِنَّ خَيْرَٲتٌ حِسَانٌ ۝٧٠

و در آن باغهای بهشتی زنانی نیکو خلق و زیبایند!

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٧١

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟!

حُورٌ مَّقْصُورَٲتٌ فِى ٱلْخِيَامِ ۝٧٢

حوریانی که در خیمه‌های بهشتی مستورند!

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٧٣

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟!

لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّ ۝٧٤

هیچ انس و جنّ پیش از ایشان با آنها تماس نگرفته (و دوشیزه‌اند)!

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٧٥

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟!

مُتَّكِــِٔينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَعَبْقَرِىٍّ حِسَانٍ ۝٧٦

این در حالی است که بهشتیان بر تختهایی تکیه زده‌اند که با بهترین و زیباترین پارچه‌های سبزرنگ پوشانده شده است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٧٧

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟!

تَبَـٰرَكَ ٱسْمُ رَبِّكَ ذِى ٱلْجَلَـٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ ۝٧٨

پربرکت و زوال‌ناپذیر است نام پروردگار صاحب جلال و بزرگوار تو!

إِذَا وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ۝١

هنگامی که واقعه عظیم (قیامت) واقع شود،

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ۝٢

هیچ کس نمی‌تواند آن را انکار کند!

خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ ۝٣

(این واقعه) گروهی را پایین می‌آورد و گروهی را بالا می‌برد!

إِذَا رُجَّتِ ٱلْأَرْضُ رَجًّا ۝٤

در آن هنگام که زمین بشدّت به لرزه درمی‌آید،

وَبُسَّتِ ٱلْجِبَالُ بَسًّا ۝٥

و کوه‌ها در هم کوبیده می‌شود،

فَكَانَتْ هَبَآءً مُّنۢبَثًّا ۝٦

و بصورت غبار پراکنده درمی‌آید،

وَكُنتُمْ أَزْوَٲجًا ثَلَـٰثَةً ۝٧

و شما سه گروه خواهید بود!

فَأَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ۝٨

(نخست) سعادتمندان و خجستگان (هستند)؛ چه سعادتمندان و خجستگانی!

وَأَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْــَٔمَةِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْــَٔمَةِ ۝٩

گروه دیگر شقاوتمندان و شومانند، چه شقاوتمندان و شومانی!

وَٱلسَّـٰبِقُونَ ٱلسَّـٰبِقُونَ ۝١٠

و (سومین گروه) پیشگامان پیشگامند،

أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلْمُقَرَّبُونَ ۝١١

آنها مقرّبانند!

فِى جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ ۝١٢

در باغهای پرنعمت بهشت (جای دارند)!

ثُلَّةٌ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١٣

گروه زیادی (از آنها) از امّتهای نخستینند،

وَقَلِيلٌ مِّنَ ٱلْأَخِرِينَ ۝١٤

و اندکی از امّت آخرین!

عَلَىٰ سُرُرٍ مَّوْضُونَةٍ ۝١٥

آنها [= مقرّبان‌] بر تختهایی که صف‌کشیده و به هم پیوسته است قراردارند،

مُّتَّكِــِٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَـٰبِلِينَ ۝١٦

در حالی که بر آن تکیه زده و رو به روی یکدیگرند!