زیارت

الزِيارَة الجامِعَة الكَبيرَةزیارت جامعهٔ کبیره

زیارتی که برای همهٔ ائمه (ع) خوانده می‌شود؛ از امام هادی (ع) نقل شده است.

  1. ۱

    أَشْهَدُ أَلَّا إِلَهُ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لا شَرِيكَ لَهُ

    گواهی می‌دهم که معبودی جز خدای یگانه نیست؛ او شریکی ندارد

  2. ۲

    وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ.

    و گواهی می‌دهم که محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) بنده و فرستادهٔ اوست

  3. ۳

    السَّلامُ عَلَيكُمْ يا أهلَ بَيتِ النُّبُوَّةِ وَمَوضِعَ الرِّسالَةِ وَمُختَلَفَ المَلائِكَةِ وَمَهبِطَ الوَحي وَمَعدِنَ الرَّحمَةِ وَخُزَّانَ العِلمِ وَمُنتَهى الحِلمِ وَأُصُولَ الكَرَمِ وَقادَةَ الاُمَمِ وَأولياءِ النِّعَمِ وَعَناصِرَ الأبرارِ وَدَعائِمَ الأخيارِ وَساسَةَ العِبادِ وَأركانَ البِلادِ وَأبوابَ الإيمانِ وَاُمَناءَ الرَّحمنِ وَسُلالَةَ النَّبِيِّينَ وَصَفوَةَ المُرسَلِينَ وَعِترَةَ خِيرَةِ رَبِّ العالَمِينَ وَرَحمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ

    سلام بر شما ای خاندان نبوّت و جایگاه رسالت و محلّ آمد و شد فرشتگان و فرودگاه وحی و معدن رحمت و خزانه‌داران دانش و نهایت بردباری و ریشه‌های کرم و پیشوایان امّت‌ها و سرپرستان نعمت‌ها و عناصر نیکان و ستون‌های برگزیدگان و رهبران بندگان و ارکان شهرها و درهای ایمان و امینان خدای رحمان و نسل پیامبران و برگزیدهٔ فرستادگان و عترت برگزیدهٔ پروردگار جهانیان؛ و رحمت و برکات خدا بر شما باد

  4. ۴

    السَّلامُ عَلى أئِمَّةِ الهُدى وَمَصابِيحِ الدُّجى وَأعلامِ التُّقى وَذَوي النُّهى وَأُولي الحِجى وَكَهفِ الوَرى وَوَرَثَةِ الأنبياءِ وَالمَثَلِ الأعلى وَالدَّعوَةِ الحُسنى وَحُجَجِ اللهِ عَلى أهلِ الدُّنيا وَالآخِرةِ وَالاُولى وَرَحمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ

    سلام بر پیشوایان هدایت و چراغ‌های تاریکی و نشانه‌های پرهیزگاری و خردمندان و صاحبان اندیشه و پناه مردمان و وارثان پیامبران و مَثَل برتر و دعوت نیکو و حجّت‌های خدا بر اهل دنیا و آخرت و نخستین؛ و رحمت و برکات خدا بر شما باد

  5. ۵

    السَّلامُ عَلى مَحالِّ مَعرِفَةِ اللهِ وَمَساكِنِ بَرَكَةِ اللهِ وَمَعادِنِ حِكمَةِ اللهِ وَحَفَظَةِ سِرِّ اللهِ وَحَمَلَةِ كِتابِ اللهِ وَأوصياءِ نَبِيِّ اللهِ وَذُرِّيَّةِ رَسُولِ اللهِ (صلّى الله عليه و آله) وَرَحمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ

    سلام بر جایگاه‌های شناخت خدا و خانه‌های برکت خدا و معدن‌های حکمت خدا و نگاهبانان راز خدا و حاملان کتاب خدا و اوصیای پیامبر خدا و فرزندان رسول خدا (ص)؛ و رحمت و برکات خدا بر شما باد

  6. ۶

    السَّلامُ عَلى الدُّعاةِ إلى اللهِ وَالأدِلّاءِ عَلى مَرضاةِ اللهِ وَالمُستَقِرِّينَ في أمرِ اللهِ وَالتَّامِّينَ في مَحَبَّةِ اللهِ وَالمُخلِصِينَ في تَوحِيدِ اللهِ المُظهِرِينَ لأمرِ اللهِ وَنَهيِهِ وَعِبادِهِ المُكرَمِينَ الَّذِينَ لا يَسبِقُونَهُ بِالقَولِ وَهُم بِأمرِهِ يَعمَلُونَ وَرَحمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ

    سلام بر دعوت‌کنندگان به سوی خدا و راهنمایان به خشنودی خدا و استواران در امر خدا و کاملان در محبّت خدا و مخلصان در یگانگی خدا و آشکارکنندگان امر و نهی خدا و بندگان گرامی او که در سخن بر او پیشی نمی‌گیرند و به فرمان او کار می‌کنند؛ و رحمت و برکات خدا بر شما باد

  7. ۷

    السَّلامُ عَلى الأئِمَّةِ الدُّعاةِ وَالقادَةِ الهُداةِ وَالسَّادَةِ الوُلاةِ وَالذَّادَةِ الحُماةِ وَأهلِ الذِّكرِ وَأُولي الأمر وَبَقِيَّةِ اللهِ وَخِيَرَتِهِ وَحِزبِهِ وَعَيبَةِ عِلمِهِ وَحُجَّتِهِ وَصِراطِهِ وَنُورِهِ وَبُرهانِهِ وَرَحمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ.

    سلام بر امامان دعوت‌کننده و پیشوایان هدایتگر و سروران والی و مدافعان حمایتگر و اهل ذکر و اولی‌الامر و باقی‌ماندهٔ خدا و برگزیدهٔ او و حزب او و گنجینهٔ دانش او و حجّت او و راه او و نور او و برهان او؛ و رحمت و برکات خدا بر شما باد

  8. ۸

    أشهَدُ أن لا إلهَ إلاّ اللهُ وَحدَهُ لا شَرِيكَ لَهُ كَما شَهِدَ اللهُ لِنَفسِهِ وَشَهِدَت لَهُ مَلائِكَتُهُ وَأُولُوا العِلمِ مِن خَلقِهِ لا إلهَ إلاّ هُوَ العزِيزُ الحَكِيمُ

    گواهی می‌دهم که معبودی جز خدای یگانه نیست، شریکی ندارد، چنان‌که خدا برای خود گواهی داد و فرشتگانش و دانشوران از آفریدگانش برای او گواهی دادند؛ معبودی جز او نیست، آن عزیز حکیم

  9. ۹

    وَأشهَدُ أنَّ مُحَمَّداً عَبدُهُ المُنتَجَبُ وَرَسُولُهُ المُرتَضى أرسَلَهُ بِالهُدى وَدِينِ الحَقِّ لِيُظهِرَهُ عَلى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَو كَرِهَ المُشرِكُونَ

    و گواهی می‌دهم که محمّد بندهٔ برگزیده و فرستادهٔ پسندیدهٔ اوست؛ او را با هدایت و دین حق فرستاد تا آن را بر همهٔ دین‌ها چیره گرداند، هرچند مشرکان را خوش نیاید

  10. ۱۰

    وَأشهَدُ أنَّكُم الأئِمَّةُ الرَّاشِدُونَ المَهدِيُّونَ المَعصُومُونَ المُكَرَّمُونَ المُقَرَّبُونَ المُتَّقُونَ الصَّادِقُونَ المُصطَفَونَ المُطِيعُونَ للهِ القَوَّامُونَ بِأمرِهِ العامِلُونَ بِإرادَتِهِ الفائِزُونَ بِكَرامَتِهِ

    و گواهی می‌دهم که شما امامان راه‌یافتهٔ هدایت‌شدهٔ معصومِ گرامیِ مقرّبِ پرهیزگارِ راست‌گویِ برگزیده‌اید، فرمانبرداران خدا، برپادارندگان امر او، عمل‌کنندگان به ارادهٔ او و رستگاران به کرامت او

  11. ۱۱

    اصطَفاكُم بِعِلمِهِ وَارتَضاكُم لِغَيبِهِ وَاختارَكُم لِسِرِّهِ وَاجتَباكُم بِقُدرَتِهِ وَأعَزَّكُم بِهُداهُ وَخَصَّكُم بِبُرهانِهِ وَانتَجَبَكُم لِنُورِهِ وَأيَّدَكُم بِرُوحِهِ

    شما را به دانش خود برگزید و برای غیب خود پسندید و برای راز خود اختیار کرد و به قدرت خود انتخاب نمود و به هدایت خود عزیز داشت و به برهان خود ویژه گردانید و برای نور خود برگزید و به روح خود تأیید کرد

  12. ۱۲

    وَرَضِيَكُم خُلَفاءَ في أرضِهِ وَحُجَجاً عَلى بَرِيَّتِهِ وَأنصاراً لِدِينِهِ وَحَفَظَةً لِسِرِّهِ وَخَزَنَةً لِعِلمِهِ وَمُستَودَعاً لِحِكمَتِهِ وَتَراجِمَةً لِوَحيِهِ وَأركاناً لِتَوحِيدِهِ وَشُهَداءَ عَلى خَلقِهِ وَأعلاماً لِعِبادِهِ وَمَناراً في بِلادِهِ وَأدِلّاءَ عَلى صِراطِهِ

    و شما را جانشینان در زمین خود و حجّت‌ها بر آفریدگانش و یاوران دینش و نگاهبانان رازش و خزانه‌داران دانشش و امانت‌داران حکمتش و مترجمان وحیش و ارکان یگانگی‌اش و گواهان بر خلقش و نشانه‌ها برای بندگانش و مناره‌ها در شهرهایش و راهنمایان به راهش پسندید

  13. ۱۳

    عَصَمَكُمُ اللهُ مِنَ الزَّلَلِ وَآمَنَكُم مِنَ الفِتَنِ وَطَهَّرَكُم مِنَ الدَّنَسِ وَأذهَبَ عَنكُمُ الرِّجسَ وَطَهَّرَكُم تَطهِيراً

    خدا شما را از لغزش نگاه داشت و از فتنه‌ها ایمن ساخت و از آلودگی پاک کرد و پلیدی را از شما دور ساخت و شما را پاک گردانید، پاک گردانیدنی

  14. ۱۴

    فَعَظَّمتُم جَلالَهُ وَأكبَرتُم شَأنَهُ وَمَجَّدتُم كَرَمَهُ وَأدَمتُم ذِكرَهُ وَوَكَّدتُم مِيثاقَهُ وَأحكَمتُم عَقدَ طاعَتِهِ وَنَصَحتُم لَهُ في السِّرِّ وَالعَلانِيَّةِ وَدَعَوتُم إلى سَبِيلِهِ بِالحِكمَةِ وَالمَوعِظَةِ الحَسَنَةِ وَبَذَلتُم أنفُسَكُم في مَرضاتِهِ وَصَبَرتُم عَلى ما أصابَكُم في جَنبِهِ

    پس شما شکوه او را بزرگ داشتید و مقامش را بزرگ شمردید و کرمش را ستودید و ذکرش را پیوسته داشتید و پیمانش را استوار کردید و عهد طاعتش را محکم ساختید و در نهان و آشکار برایش خیرخواهی کردید و با حکمت و پند نیکو به راه او دعوت کردید و جان‌های خود را در راه خشنودی او بذل کردید و بر آنچه در راه او به شما رسید شکیبایی ورزیدید

  15. ۱۵

    وَأقَمتُم الصَّلاةَ وَآتَيتُم الزَّكاةَ وَأمَرتُم بِالمَعرُوفِ وَنَهَيتُم عَنِ المُنكَرِ وَجاهَدتُم في اللهِ حَقَّ جِهادِهِ

    و نماز را برپا داشتید و زکات دادید و به نیکی فرمان دادید و از زشتی بازداشتید و در راه خدا چنان‌که شایستهٔ جهاد اوست جهاد کردید

  16. ۱۶

    حَتّى أعلَنتُم دَعوَتَهُ وَبَيَّنتُم فَرائِضَهُ وَأقَمتُم حُدُودَهُ وَنَشَرتُم شَرائِعَ أحكامِهِ وَسَنَنتُم سُنَّتَهُ وَصِرتُم في ذلِكَ مِنهُ إلى الرِّضا وَسَلَّمتُم لَهُ القَضاءَ وَصَدَّقتُم مِن رُسُلِهِ مَن مَضى

    تا آنکه دعوتش را آشکار کردید و واجباتش را بیان نمودید و حدودش را برپا داشتید و شرایع احکامش را گستردید و سنّتش را روا داشتید و در این کار به خشنودی او رسیدید و قضایش را پذیرفتید و فرستادگان پیشین او را تصدیق کردید

  17. ۱۷

    فَالرَّاغِبُ عَنكُم مارِقٌ وَاللازِمُ لَكُم لاحِقٌ وَالمُقَصِّرُ في حَقِّكُم زاهِقٌ وَالحَقُّ مَعكُم وَفِيكُم وَمِنكُم وَإلَيكُم وَأنتُم أهلُهُ وَمَعدِنُهُ

    پس روی‌گردان از شما از دین بیرون است و همراه شما به حق می‌رسد و کوتاهی‌کننده در حقّ شما نابود است؛ و حق با شماست و در شماست و از شماست و به سوی شماست، و شما اهل آن و معدن آنید

  18. ۱۸

    وَمِيراثُ النُّبُوَّةِ عِندَكُم وَإيابُ الخَلقِ إلَيكُم وَحِسابُهُم عَلَيكُم وَفَصلُ الخِطابِ عِندَكُم وَآياتُ اللهِ لَدَيكُم وَعَزائِمُهُ فِيكُم وَنُورُهُ وَبُرهانُهُ عِندَكُم وَأمرُهُ إلَيكُم.

    و میراث نبوّت نزد شماست و بازگشت خلق به سوی شماست و حساب آنان بر شماست و فصل خطاب نزد شماست و آیات خدا نزد شماست و عزائم او در شماست و نور و برهان او نزد شماست و امر او به سوی شماست

  19. ۱۹

    مَن وَالاكُم فَقَد وَالى اللهَ وَمَن عاداكُم فَقَد عادى اللهَ وَمَن أحَبَّكُم فَقَد أحَبَّ اللهَ وَمَن أبغَضَكُم فَقَد أبغَضَ اللهَ وَمَن اعتَصَمَ بِكُم فَقَد اعتَصَمَ بِاللهِ

    هر که با شما دوستی کند با خدا دوستی کرده و هر که با شما دشمنی کند با خدا دشمنی کرده و هر که شما را دوست بدارد خدا را دوست داشته و هر که شما را دشمن بدارد خدا را دشمن داشته و هر که به شما چنگ زند به خدا چنگ زده است

  20. ۲۰

    أنتُمُ الصِّراطُ الأقوَمُ وَشُهَداءُ دارِ الفَناءِ وَشُفَعاءُ دارِ البَقاءِ وَالرَّحمَةُ المَوصُولَةُ وَالآيَةُ المَخزُونَةُ وَالأمانَةُ المَحفُوظَةُ وَالبابُ المُبتَلى بِهِ النَّاسُ

    شما راه‌راست‌ترید و گواهان سرای فانی و شفیعان سرای باقی و رحمت پیوسته و آیت نهفته و امانت نگاه‌داشته و دری که مردم به آن آزموده می‌شوند

  21. ۲۱

    مَن أتاكُم نَجا وَمَن لَم يَأتِكُم هَلَكَ إلى اللهِ تَدعُونَ وَعَلَيهِ تَدُلُّونَ وَبِهِ تُؤمِنُونَ وَلَهُ تُسَلِّمُونَ وَبِأمرِهِ تَعمَلُونَ وَإلى سَبِيلِهِ تُرشِدُونَ وَبِقَولِهِ تَحكُمُونَ

    هر که نزد شما آمد نجات یافت و هر که نزد شما نیامد هلاک شد؛ به سوی خدا می‌خوانید و بر او راهنمایی می‌کنید و به او ایمان دارید و در برابر او تسلیم‌اید و به فرمان او عمل می‌کنید و به راه او ارشاد می‌نمایید و به گفتهٔ او داوری می‌کنید

  22. ۲۲

    سَعِدَ مَن وَالاكُم وَهَلَكَ مَن عاداكُم وَخابَ مَن جَحَدَكُم وَضَلَّ مَن فارَقَكُم وَفازَ مَن تَمَسَّكَ بِكُم وَأمِنَ مَن لَجَأ إلَيكُم وَسَلِمَ مَن صَدَّقَكُم وَهُدِيَ مَن اعتَصَمَ بِكُم

    نیک‌بخت شد آن‌که با شما دوستی کرد و هلاک شد آن‌که با شما دشمنی کرد و زیان‌کار شد آن‌که شما را انکار کرد و گمراه شد آن‌که از شما جدا شد و رستگار شد آن‌که به شما چنگ زد و ایمن شد آن‌که به شما پناه برد و سالم ماند آن‌که شما را تصدیق کرد و هدایت یافت آن‌که به شما تمسّک جست

  23. ۲۳

    مَنِ اتَّبَعَكُم فَالجَنَّةُ مَأواهُ وَمَن خالَفَكُم فَالنَّارُ مَثواهُ

    هر که از شما پیروی کند بهشت جایگاه اوست و هر که با شما مخالفت کند آتش جایگاه اوست

  24. ۲۴

    وَمَن جَحَدَكُم كافِرٌ وَمَن حارَبَكُم مُشرِكٌ وَمَن رَدَّ عَلَيكُم في أسفَلِ دَرَكٍ مِنَ الجَّحِيمِ.

    و هر که شما را انکار کند کافر است و هر که با شما بجنگد مشرک است و هر که شما را رد کند در پست‌ترین درکات دوزخ است

  25. ۲۵

    أشهَدُ أنَّ هذا سابِقٌ لَكُم فِيما مَضى وَجارٍ لَكُم فِيما بَقِيَ وَأنَّ أرواحَكُم وَنُورَكُم وَطِينَتَكُم وَاحِدَةٌ طابَت وَطَهُرَت بَعضُها مِن بَعضٍ

    گواهی می‌دهم که این در گذشته برای شما پیشی داشته و در آینده نیز برای شما جاری است؛ و اینکه روح‌های شما و نور شما و سرشت شما یکی است، پاک و پاکیزه، برخی از برخی دیگر

  26. ۲۶

    خَلَقَكُمُ اللهَ أنواراً فَجَعَلَكُم بِعَرشِهِ مُحَدِقِينَ حَتّى مَنَّ عَلَينا بِكُم فَجَعَلَكُم في بُيُوتٍ أذِنَ اللهُ أن تُرفَعَ وَيُذكَرَ فِيها اسمُهُ

    خدا شما را نورهایی آفرید و شما را گرداگرد عرش خود قرار داد تا آنکه به ما منّت نهاد و شما را در خانه‌هایی قرار داد که خدا اجازه داد بلندمرتبه شوند و نامش در آن‌ها یاد شود

  27. ۲۷

    وَجَعَلَ صَلاتَنا عَلَيكُم وَما خَصَّنا بِهِ مِن وِلايَتِكُم طِيباً لِخَلقِنا وَطَهارَةً لأنفُسِنا وَتَزكِيَةً لَنا وَكُفَّارَةً لِذُنُوبِنا

    و درود ما بر شما و آنچه را از ولایت شما ویژهٔ ما کرد، پاکی آفرینش ما و طهارت جان‌های ما و تزکیهٔ ما و کفّارهٔ گناهان ما قرار داد

  28. ۲۸

    فَكُنَّا عِندَهُ مُسَلِّمِينَ بِفَضلِكُم وَمَعرُوفِينَ بِتَصدِيقِنا إياكُم

    پس ما نزد او تسلیم فضل شما بودیم و به تصدیق خود نسبت به شما شناخته شدیم

  29. ۲۹

    فَبَلَغَ اللهُ بِكُم أشرَفَ مَحَلِّ المُكَرَّمِينَ وَأعلى مَنازِلَ المُقَرَّبِينَ وَأرفَعَ دَرَجاتِ المُرسَلِينَ حَيثُ لا يَلحَقُهُ لاحِقٌ وَلا يَفُوقُهُ فائِقٌ وَلا يَسبِقُهُ سابِقٌ وَلا يَطمَعُ في إدراكِهِ طامِعٌ

    پس خدا شما را به شریف‌ترین جایگاه گرامیان و بالاترین منازل مقرّبان و برترین درجات فرستادگان رسانید، آنجا که هیچ‌کس به آن نمی‌رسد و هیچ‌کس بر آن برتری نمی‌یابد و هیچ‌کس از آن پیشی نمی‌گیرد و هیچ طمع‌کاری در رسیدن به آن طمع نمی‌کند

  30. ۳۰

    حَتّى لا يَبقى مَلَكٌ مُقَرَّبٌ وَلا نَبِيُّ مُرسَلٌ وَلا صِدِّيقٌ وَلا شَهِيدٌ

    تا آنکه هیچ فرشتهٔ مقرّب و هیچ پیامبر فرستاده و هیچ صدّیق و هیچ شهید نماند

  31. ۳۱

    وَلا عالِمٌ وَلا جاهِلٌ وَلا دَنِيُّ وَلا فاضِلٌ وَلا مُؤمِنٌ صالِحٌ وَلا فاجِرٌ طالِحٌ وَلا جَبّارٌ عَنِيدٌ وَلا شَيطانٌ مَرِيدٌ وَلا خَلقٌ فِيما بَينَ ذلِكَ شَهِيدٌ إلاّ عَرَّفهُم جَلالَةَ أمرِكُم وَعِظَمَ خَطَرِكُم وَكِبَرَ شَأنِكُم وَتَمامَ نُورِكُم وَصِدقَ مَقاعِدِكُم وَثَباتَ مَقامِكُم وَشَرَفَ مَحَلِّكُم وَمَنزِلَتِكُم عِندَهُ وَكَرامَتَكُم عَلَيهِ وَخاصَّتَكُم لَدَيهِ وَقُربَ مَنزِلَتِكُم مِنهُ.

    و نه دانا و نه نادان و نه فرومایه و نه برتر و نه مؤمن شایسته و نه بدکار ناشایست و نه ستمگر کینه‌توز و نه شیطان سرکش و نه هیچ آفریدهٔ دیگری در این میان، مگر آنکه خدا بزرگی امر شما و عظمت مقام شما و بلندی شأن شما و تمامی نور شما و راستی جایگاه‌های شما و استواری مقام شما و شرافت محلّ شما و منزلت شما نزد او و کرامت شما بر او و ویژگی شما در پیشگاه او و نزدیکی منزلتتان به او را به آنان شناساند

  32. ۳۲

    بِأبي أنتُم وَأُمّي وَأهلي وَمالي وَأُسرَتِي

    پدر و مادر و خاندان و دارایی و خویشان من فدای شما

  33. ۳۳

    أُشهِدُ اللهَ وَأُشهِدُكُم أنّي مُؤمِنٌ بِكُم وَبِما آمَنتُم بِهِ كافِرٌ بِعَدُوِّكُم وَبِما كَفَرتُم بِهِ مُستَبصِرٌ بِشَأنِكُم وَبِضَلالَةِ مَن خالَفَكُم مُوالٍ لَكُم وَلأوليائِكُم مُبغِضٌ لأعدائِكُم وَمُعادٍ لَهُم

    خدا و شما را گواه می‌گیرم که من به شما ایمان دارم و به آنچه شما بدان ایمان آورده‌اید، و به دشمن شما کافرم و به آنچه شما بدان کافر شده‌اید؛ به مقام شما بینا هستم و به گمراهی آن‌که با شما مخالفت کرد؛ دوستدار شما و دوستداران شمایم و دشمن دشمنان شما و با آنان در ستیزم

  34. ۳۴

    سِلمٌ لِمَن سالَمَكُم وَحَربٌ لِمَن حارَبَكُم مُحَقِّقٌ لِما حَقَّقتُم مُبطِلٌ لِما أبطَلتُم مُطِيعٌ لَكُم عارِفٌ بِحَقِّكُم مُقِرُّ بِفَضلِكُم مُحتَمِلٌ لِعِلمِكُم مُحتَجِبٌ بِذِمَّتِكُم مُعتَرِفٌ بِكُم مُؤمِنٌ بِإيابِكُم مُصَدِّقٌ بِرَجعَتِكُم مُنتَظِرٌ لأمرِكُم مُرتَقِبٌ لِدَولَتِكُم

    در آشتی‌ام با آن‌که با شما آشتی کند و در جنگم با آن‌که با شما بجنگد؛ آنچه را شما حق شمردید حق می‌دانم و آنچه را باطل شمردید باطل می‌دانم؛ فرمانبردار شمایم، به حقّ شما آگاهم، به فضل شما اقرار دارم، دانش شما را بر دوش می‌کشم، در پناه عهد شمایم، به شما معترفم، به بازگشت شما ایمان دارم، رجعت شما را تصدیق می‌کنم، چشم‌به‌راه امر شمایم و منتظر دولت شما

  35. ۳۵

    آخِذٌ بِقَولِكُم عامِلٌ بَأمِركُم مُستَجِيرٌ بِكُم زائِرٌ لَكُم لائِذٌ عائِذٌ بِقُبُورِكُم مُستَشفِعٌ إلى اللهِ عَزَّ وَجَلَّ بِكُم وَمُتَقَرِّبٌ بِكُم إلَيهِ وَمُقَدِّمُكُم أمامَ طَلِبَتي وَحَوائِجي وَإرادَتي في كُلِّ أحوالي وَأُمُورِي

    گفتار شما را می‌گیرم، به فرمان شما عمل می‌کنم، به شما پناه می‌آورم، زائر شمایم، پناهنده و پناه‌جوی قبرهای شمایم، به شما نزد خدای عزّوجلّ شفاعت می‌جویم و به شما به او تقرّب می‌جویم و شما را در هر حال و در همهٔ کارهایم پیشاپیش خواسته‌ها و حاجت‌ها و ارادهٔ خود قرار می‌دهم

  36. ۳۶

    مُؤمِنٌ بِسِرِّكُم وَعَلانِيَتِكُم وَشاهِدِكُم وَغائِبِكُم وَأوَّلِكُم وَآخِرِكُم وَمُفَوِّضٌ في ذلِكَ كُلِّهِ إلَيكُم وَمُسَلِّمٌ فِيهِ مَعَكُم

    به نهان و آشکار شما و به حاضر و غایب شما و به اوّل و آخر شما ایمان دارم و در همهٔ این‌ها کار را به شما وا می‌گذارم و در آن با شما تسلیم‌ام

  37. ۳۷

    وَقَلبي لَكُم مُسَلِّمٌ وَرأيي لَكُم تَبَعٌ وَنُصرَتي لَكُم مُعَدَّةٌ حَتّى يُحيي اللهَ تَعالى دِينَهُ بِكُم وَيَرُدَّكُم في أيامِهِ وَيُظهِرَكُم لِعَدلِهِ وَيُمَكِّنَكُم في أرضِهِ

    و دلم تسلیم شماست و رأیم پیرو شماست و یاری‌ام برای شما آماده است، تا آنکه خدای تعالی دینش را به شما زنده کند و شما را در روزگار خود بازگرداند و برای عدالتش آشکارتان سازد و در زمینش قدرتتان دهد

  38. ۳۸

    فَمَعَكُم مَعَكُم لا مَعَ غَيرِكُم آمَنتُ بِكُم وَتَوَلَّيتُ آخِرَكُم بِما تَوَلَّيتُ بِهِ أوَّلَكُم وَبَرِئتُ إلى اللهِ عَزَّ وَجَلَّ مِن أعدائِكُم

    پس با شمایم، با شما، نه با دیگری؛ به شما ایمان آوردم و آخرین شما را دوست داشتم همان‌گونه که نخستین شما را دوست داشتم؛ و در پیشگاه خدای عزّوجلّ از دشمنان شما بیزاری جستم

  39. ۳۹

    وَمِنَ الجِبتِ وَالطَّاغُوتِ وَالشياطِين وَحِزبِهِمُ الظَّالِمِينَ لَكُم الجاحِدِينَ لِحَقِّكُم وَالمارِقِينَ مِن وِلايَتِكُم وَالغاصِبِينَ لإرثِكُم الشَّاكِّينَ فِيكُم المُنحَرِفِينَ عَنكُم وَمِن كُلِّ وَلِيجَةٍ دُونَكُم وَكُلِّ مُطاعٍ سِواكُم

    و از جبت و طاغوت و شیطان‌ها و حزب آنان که به شما ستم کردند و حقّ شما را انکار کردند و از ولایت شما بیرون رفتند و میراث شما را غصب کردند و در شما شک کردند و از شما روی گرداندند، و از هر همراز جز شما و هر فرمانروای جز شما

  40. ۴۰

    وَمِنَ الأئِمَّةِ الَّذِينَ يَدعُونَ إلى النَّارِ

    و از پیشوایانی که به سوی آتش می‌خوانند

  41. ۴۱

    فَثَبَّتَنيَ اللهُ أبَداً ما حَيِيتُ عَلى مُوالاتِكُم وَمَحَبَّتِكُم وَدِينِكُم وَوَفَّقَني لِطاعَتِكُم وَرَزَقَني شَفاعَتَكُم وَجَعَلَني مِن خِيارِ مَوالِيكُم التَّابِعِينَ لِما دَعَوتُم إلَيهِ

    پس خدا مرا تا زنده‌ام بر دوستی و محبّت و دین شما استوار بدارد و به طاعت شما توفیق دهد و شفاعت شما را روزی‌ام کند و مرا از بهترین دوستداران شما قرار دهد که پیرو آن‌اند که بدان دعوت کردید

  42. ۴۲

    وَجَعَلَني مِمَّن يَقتَصُّ آثارَكُم وَيَسلُكُ سَبِيلَكُم وَيَهتَدي بِهُداكُم وَيُحشَرُ في زُمرَتِكُم وَيَكُرُّ في رَجعَتِكُم وَيُملَّكُ في دَولَتِكُم وَيُشَرَّفُ في عافِيَتِكُم وَيُمَكَّنُ في أيامِكُم وَتَقِرُّ عَينُهُ غَداً بِرُؤيَتِكُم.

    و مرا از آنان قرار دهد که آثار شما را دنبال می‌کنند و راه شما را می‌پیمایند و به هدایت شما راه می‌یابند و در گروه شما محشور می‌شوند و در رجعت شما بازمی‌گردند و در دولت شما به فرمانروایی می‌رسند و در عافیت شما شرافت می‌یابند و در روزگار شما توانا می‌شوند و فردا چشمشان به دیدار شما روشن می‌گردد

  43. ۴۳

    بِأبي أنتُم وَأُمّي وَنَفسي وَأهلي وَمالِي

    پدر و مادر و جان و خاندان و دارایی‌ام فدای شما

  44. ۴۴

    مَن أرادَ اللهَ بَدَأ بِكُم وَمَن وَحَّدَهُ قَبِلَ عَنكُم وَمَن قَصَدَهُ تَوَجَّهَ بِكُم

    هر که آهنگ خدا کند از شما آغاز می‌کند و هر که او را به یگانگی بخواند از شما می‌پذیرد و هر که قصد او کند به شما روی می‌آورد

  45. ۴۵

    مَوالِيَّ لا أُحصي ثَناءَكُم وَلا أبلُغُ مِنَ المَدحِ كُنهَكُم وَمِنَ الوَصفِ قَدرَكُم وَأنتُم نُورُ الأخيارِ وَهُداةُ الأبرارِ وَحُجَجُ الجَبَّارِ

    ای سروران من، ستایش شما را نمی‌توانم شمرد و در مدح به کنه شما نمی‌رسم و در وصف به اندازهٔ شما نمی‌رسم؛ و شما نور نیکان و راهنمایان نیکوکاران و حجّت‌های خدای جبّارید

  46. ۴۶

    بِكُم فَتَحَ اللهُ وَبِكُم يَختِمُ وَبِكُم يُنَزِّلُ الغَيثَ وَبِكُم يُمسِكُ السَّماءَ أن تَقَعَ عَلى الأرضِ إلاّ بِإذنِهِ وَبِكُم يُنَفِّسُ الهَمَّ وَيَكْشِفُ الضُّرَّ

    به شما خدا آغاز کرد و به شما پایان می‌دهد و به شما باران فرو می‌فرستد و به شما آسمان را نگاه می‌دارد که بر زمین نیفتد مگر به اذن او و به شما اندوه را می‌زداید و گرفتاری را برطرف می‌کند

  47. ۴۷

    وَعِندَكُم ما نَزَلَت بِهِ رُسُلُهُ وَهَبَطَت بِهِ مَلائِكَتُهُ وَإلى جَدِّكُم (وإن كانت الزيارة لأمير المؤمنين (عليه السلام) فعوض: وإلى جدّكم قل: وإلى أخيك) بُعِثَ الرُّوحُ الأمِينُ.

    و نزد شماست آنچه فرستادگانش با آن فرود آمدند و فرشتگانش با آن نازل شدند؛ و بر جدّ شما (و اگر زیارت برای امیر مؤمنان (ع) باشد، به‌جای «جدّ شما» بگو: «برادر تو») روح‌الامین فرستاده شد

  48. ۴۸

    آتاكُمُ اللهُ ما لَم يُؤتِ أحَداً مِنَ العالَمِينَ

    خدا به شما چیزی داد که به هیچ‌یک از جهانیان نداد

  49. ۴۹

    طَأطَأ كُلُّ شَرِيفٍ لِشَرَفِكُم وَبَخَعَ كُلُّ مُتَكَبِّرٍ لِطاعَتِكُم وَخَضَعَ كُلُّ جَبَّارٍ لِفَضلِكُم وَذَلَّ كُلُّ شيءٍ لَكُم وَأشرَقَتِ الأرضُ بِنُورِكُم وَفازَ الفائِزُونَ بِوِلايَتِكُم

    هر شریفی در برابر شرافت شما سر فرود آورد و هر متکبّری به فرمانبرداری شما گردن نهاد و هر زورمندی در برابر فضل شما فروتنی کرد و هر چیزی برای شما خوار شد و زمین به نور شما روشن گشت و رستگاران به ولایت شما رستگار شدند

  50. ۵۰

    بِكُم يُسلَكُ إلى الرِّضوانِ وَعَلى مَن جَحَدَ وِلايَتَكُم غَضَبُ الرَّحمنِ

    به شما به سوی رضوان راه پیموده می‌شود و خشم خدای رحمان بر آن‌که ولایت شما را انکار کند

  51. ۵۱

    بِأبي أنتُم وَأُمّي وَنَفسي وَأهلي وَمالِي

    پدر و مادر و جان و خاندان و دارایی‌ام فدای شما

  52. ۵۲

    ذِكرُكُم في الذَّاكِرِينَ وَأسماؤُكُم في الأسماءِ وَأجسادُكُم في الأجسادِ وَأرواحُكُم في الأرواحِ وَأنفُسُكُم في النُّفُوسِ وَآثارُكُم في الآثارِ وَقُبُورُكُم في القُبُورِ

    یاد شما در میان یادها و نام‌های شما در میان نام‌ها و پیکرهای شما در میان پیکرها و روح‌های شما در میان روح‌ها و جان‌های شما در میان جان‌ها و آثار شما در میان آثار و قبرهای شما در میان قبرهاست

  53. ۵۳

    فَما أحلى أسماءَكُم وَأكرَمَ أنفُسَكُم وَأعظَمَ شَأنَكُم وَأجَلَّ خَطَرَكُم وَأوفى عَهدَكُم وَأصدَقَ وَعدَكُم

    چه شیرین است نام‌های شما و چه گرامی است جان‌های شما و چه بزرگ است شأن شما و چه والاست مقام شما و چه وفادار است عهد شما و چه راست است وعدهٔ شما

  54. ۵۴

    كَلامُكُم نُورٌ وَأمرُكُم رُشدٌ وَوَصِيَّتُكُم التَّقوى وَفِعلُكُم الخَيرُ وَعادَتُكُم الإحسانُ وَسَجِيَّتُكُمُ الكَرَمُ وَشَأنُكُمُ الحَقُّ وَالصِّدقُ وَالرِّفقُ وَقَولُكُم حُكمٌ وَحَتمٌ وَرَأيُكُم عِلمٌ وَحِلمٌ وَحَزمٌ

    سخن شما نور است و امر شما رشد و سفارش شما پرهیزگاری و کار شما نیکی و عادت شما احسان و خوی شما کرم و شأن شما حق و راستی و نرمی؛ و گفتار شما حکم و قطعی است و رأی شما دانش و بردباری و دوراندیشی است

  55. ۵۵

    إن ذُكِرَ الخَيرُ كُنتُم أوَّلَهُ وَأصلَهُ وَفَرعَهُ وَمَعدِنَهُ وَمَأواهُ وَمُنتَهاهُ بِأبي أنتُم وَأُمّي وَنَفسِي

    اگر از خیر سخن رود شما آغاز و ریشه و شاخه و معدن و جایگاه و نهایت آنید؛ پدر و مادر و جانم فدای شما

  56. ۵۶

    كَيفَ أصِفُ حُسنَ ثَنائِكُم وَأُحصي جَمِيلَ بَلائِكُم وَبِكُم أخرَجَنا اللهُ مِنَ الذُّلِّ وَفَرَّجَ عَنّا غَمَراتِ الكُرُوبِ وَأنقَذَنا مِن شَفا جُرُفِ الهَلَكاتِ وَمِنَ النَّارِ

    چگونه نیکویی ستایش شما را وصف کنم و زیبایی آزمون شما را برشمارم؟ خدا به شما ما را از خواری بیرون آورد و گرفتاری‌های سخت را از ما گشود و ما را از لبهٔ پرتگاه نابودی و از آتش رهانید

  57. ۵۷

    بِأبي أنتُم وَأُمّي وَنَفسي بِمُوالاتِكُم عَلَّمَنا اللهُ مَعالِمَ دِينِنا وَأصلَحَ ما كانَ فَسَدَ مِن دُنيانا وَبِمُوالاتِكُم تَمَّتِ الكَلِمَةُ وَعَظُمَتِ النِّعمَةُ وَائتَلَفَتِ الفُرقَةُ وَبِمُوالاتِكُم تُقبَلُ الطَّاعَةُ المُفتَرَضَةُ

    پدر و مادر و جانم فدای شما؛ به ولایت شما خدا نشانه‌های دینمان را به ما آموخت و آنچه از دنیای ما تباه شده بود اصلاح کرد؛ و به ولایت شما کلمه تمام شد و نعمت بزرگ گشت و پراکندگی به الفت بدل شد؛ و به ولایت شما طاعت واجب پذیرفته می‌شود

  58. ۵۸

    وَلَكم المَوَدَّةُ الواجِبَةُ وَالدَّرَجاتِ الرَّفِيعَةُ وَالمَقامُ المَحمُودُ وَالمَكانُ المَعلُومُ عِندَ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ وَالجاهُ العَظِيمُ وَالشَأنُ الكَبِيرُ وَالشَّفاعَةُ المَقبُولَةُ.

    و برای شماست دوستی واجب و درجات بلند و مقام پسندیده و جایگاه معلوم نزد خدای عزّوجلّ و منزلت بزرگ و شأن عظیم و شفاعت پذیرفته

  59. ۵۹

    رَبَّنا آمَنَّا بِما أنزَلتَ وَاتَّبَعنا الرَّسُولَ فَاكتُبنا مَعَ الشَّاهِدِينَ

    پروردگارا، به آنچه فرو فرستادی ایمان آوردیم و از فرستاده پیروی کردیم؛ پس ما را در شمار گواهان بنویس

  60. ۶۰

    رَبَّنا لا تُزِغ قُلُوبَنا بَعدَ إذ هَدَيتَنا وَهَب لَنا مِن لَدُنكَ رَحمَةً إنَّكَ أنتَ الوَهَّابُ

    پروردگارا، دل‌های ما را پس از آنکه هدایتمان کردی منحرف مساز و از نزد خود رحمتی به ما ببخش؛ به‌راستی تو بسیار بخشنده‌ای

  61. ۶۱

    سُبحانَ رَبِّنا إن كانَ وَعدُ رَبِّنا لَمَفعُولاً.

    منزّه است پروردگار ما؛ به‌راستی وعدهٔ پروردگار ما شدنی است

  62. ۶۲

    يا وَلِيَّ اللهِ إنَّ بَيني وَبَينَ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ ذُنُوباً لا يأتي عَلَيها إلاّ رِضاكُم فَبِحَقِّ مَن ائتَمَنَكُم عَلى سِرِّهِ وَاستَرعاكُم أمرَ خَلقِهِ وَقَرَنَ طاعَتَكُم بِطاعَتِهِ

    ای ولیّ خدا، میان من و خدای عزّوجلّ گناهانی است که جز خشنودی شما آن‌ها را نمی‌زداید؛ پس به حقّ آن‌که شما را بر راز خود امین دانست و کار آفریدگانش را به شما سپرد و طاعت شما را به طاعت خود پیوست

  63. ۶۳

    لَمَّا استَوهَبتُم ذُنُوبي وَكُنتُم شُفَعائي فَإنّي لَكُم مُطِيعٌ

    گناهانم را ببخشایید و شفیعان من باشید، که من فرمانبردار شمایم

  64. ۶۴

    مَن أطاعَكُم فَقَد أطاعَ اللهَ وَمَن عَصاكُم فَقَد عَصى اللهَ وَمَن أحَبَّكُم فَقَد أحَبَّ اللهَ وَمَن أبغَضَكُم فَقَد أبغَضَ اللهَ.

    هر که از شما فرمان برد از خدا فرمان برده و هر که شما را نافرمانی کند خدا را نافرمانی کرده و هر که شما را دوست بدارد خدا را دوست داشته و هر که شما را دشمن بدارد خدا را دشمن داشته است

  65. ۶۵

    اللهُمَّ إنّي لَو وَجَدتُ شُفَعاءَ أقرَبَ إلَيكَ مِن مُحَمَّدٍ وَأهلِ بَيتِهِ الأخيارِ الأئِمَّةِ الأبرارِ لَجَعَلتَهُم شُفَعائِي

    خدایا، اگر شفیعانی نزدیک‌تر به تو از محمّد و خاندان نیکوکارش، آن امامان نیک، می‌یافتم، آنان را شفیعان خود قرار می‌دادم

  66. ۶۶

    فَبِحَقِّهِمُ الَّذي أوجَبتَ لَهُم عَلَيكَ أسألُكَ أن تُدخِلَني في جُملَةِ العارِفِينَ بِهِم وَبِحَقِّهِم وَفي زُمرَةِ المَرحُومِينَ بِشَفاعَتِهِم إنَّكَ أرحَمُ الرَّاحِمِينَ وَصَلَّى اللهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّاهِرِينَ وَسَلَّمَ كَثِيراً وَحَسبُنا الله وَنِعمَ الوَكِيلِ.

    پس به حقّ آنان که برای ایشان بر خود واجب کردی، از تو می‌خواهم که مرا در شمار شناسندگان آنان و حقّشان درآوری و در گروه رحمت‌یافتگان به شفاعتشان؛ به‌راستی تو مهربان‌ترین مهربانانی. و درود خدا بر محمّد و خاندان پاکش و سلام فراوان؛ و خدا ما را بس است و نیکو وکیلی است

زمان خواندن
در زیارت هر یک از ائمه (ع)، از نزدیک یا از راه دور
منبع
من لا یحضره الفقیه، شیخ صدوق
منبع متن
متن عربی از کتاب‌های زیارات. ترجمهٔ فارسی و آلمانی کار انجمن است و هنوز نهایی نشده.