دُعاء العَدِيلَةدعای عدیله

شَهِدَ اللهُ أَنَّهُ لا إِلَهَ إِلَّا هُوَ وَالْمَلائِكَةُ وأُولُو الْعِلْمِ قائِماً بِالْقِسْطِ لا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ،

«خدا گواهی داد که معبودی جز او نیست، و فرشتگان و دانشمندان نیز، در حالی که به عدل قیام دارد؛ معبودی جز او نیست، توانمند و حکیم است»

إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللهِ الإِسْلامُ، وَأَنَا الْعَبْدُ الضَّعِيفُ الْمُذْنِبُ الْعَاصِي الْمُحْتاجُ الْحَقِيرُ،

«همانا دین نزد خدا اسلام است»؛ و من بندهٔ ناتوان، گنهکار، نافرمان، نیازمند و ناچیزم

أَشْهَدُ لِمُنْعِمِي وَخَالِقِي وَرَازِقِي وَمُكْرِمِي كَمَا شَهِدَ لِذَاتِهِ،

برای نعمت‌دهنده و آفریننده و روزی‌دهنده و گرامی‌دارنده‌ام گواهی می‌دهم، چنان‌که خود برای ذاتش گواهی داد

وَشَهِدَتْ لَهُ الْمَلائِكَةُ وَأُولُو الْعِلْمِ مِنْ عِبَادِهِ بِأَنَّهُ لا إِلَهَ إِلَّا هُوَ ذُو النِّعَمِ وَالإِحْسانِ، وَالْكَرَمِ وَالِامْتِنَانِ،

و فرشتگان و دانشمندان از بندگانش برای او گواهی دادند که معبودی جز او نیست، صاحب نعمت‌ها و احسان، و کرم و بخشش

قادِرٌ أَزَلِيٌّ، عَالِمٌ أَبَدِيٌّ، حَيٌّ أَحَدِيٌّ، مَوْجُودٌ سَرْمَدِيٌّ، سَمِيعٌ بَصِيرٌ مُرِيدٌ كَارِهٌ مُدْرِكٌ صَمَدِيُّ،

توانای ازلی، دانای ابدی، زندهٔ یگانه، موجود همیشگی، شنوا، بینا، دارای اراده و کراهت، درک‌کننده، بی‌نیاز

يَسْتَحِقُّ هَذِهِ الصِّفَاتِ وَهُوَ عَلَى مَا هُوَ عَلَيْهِ فِي عِزِّ صِفَاتِهِ، كَانَ قَوِيّاً قَبْلَ وُجُودِ الْقُدْرَةِ وَالْقُوَّةِ،

سزاوار این صفات است و او در عزّت صفاتش همان است که هست؛ نیرومند بود پیش از آنکه قدرت و نیرویی پدید آید

وَكَانَ عَلِيماً قَبْلَ إِيْجَادِ الْعِلْمِ وَالْعِلَّةِ، لَمْ يَزَلْ سُلْطَاناً إِذْ لا مَمْلَكَةَ وَلا مَالَ، وَلَمْ يَزَلْ سُبْحَاناً عَلَى جَمِيعِ الأَحْوالِ،

و دانا بود پیش از آنکه دانش و علّتی پدید آید؛ همواره فرمانروا بود آنگاه که نه کشوری بود و نه دارایی، و همواره در همهٔ حالات منزّه بود

وُجُودُهُ قَبْلَ الْقَبْلِ فِي أَزَلِ الآزَالِ، وَبَقَاؤُهُ بَعْدَ الْبَعْدِ مِنْ غَيْرِ انْتِقَالٍ وَلا زَوَالِ، غَنِيٌّ فِي الأَوَّلِ وَالآخِرِ،

هستی‌اش پیش از هر پیش، در ازلِ ازل‌هاست، و ماندگاری‌اش پس از هر پس، بی‌جابه‌جایی و نابودی؛ بی‌نیاز در آغاز و انجام

مُسْتَغْنٍ فِي الْبَاطِنِ وَالظَّاهِرِ، لا جَوْرَ فِي قَضِيَّتِهِ وَلَا مَيْلَ فِي مَشِيئَتِهِ، وَلَا ظُلْمَ فِي تَقْدِيرِهِ، وَلَا مَهْرَبَ مِنْ حُكُوَمَتِهِ،

بی‌نیاز در نهان و آشکار؛ نه در داوری‌اش ستمی است و نه در خواستش گرایشی، و نه در تقدیرش ظلمی، و نه از حکمش گریزی

وَلَا مَلْجَأَ مِنْ سَطْوَتِهِ، وَلَا مَنْجَى مِنْ نَقِمَاتِهِ، سَبَقَتْ رَحْمَتُهُ غَضَبَهُ وَلا يَفُوتُهُ أَحَدٌ إِذَا طَلَبَهُ،

و نه از قهرش پناهی، و نه از کیفرهایش رهایی؛ رحمتش بر خشمش پیشی گرفته، و هرگاه کسی را بجوید از دستش نمی‌رود

أَزَاحَ الْعِلَلِ فِي التَّكْلِيفِ وَسَوَّى التَّوْفِيقَ بَيْنَ الضَّعِيفِ وَالشَّرِيفِ، مَكَّنَ أَدَاءَ الْمَأْمُورِ وَسَهَّلَ سَبِيلَ اجْتِنَابِ الْمَحْظُورِ،

بهانه‌ها را در تکلیف برطرف کرد، و توفیق را میان ناتوان و شریف یکسان ساخت، انجام فرمان را ممکن و راه دوری از ممنوع را آسان کرد

لَمْ يُكَلِّفِ الطَّاعَةَ إِلَّا دُونَ الْوُسْعِ وَالطّاقَةِ،

و طاعت را جز کمتر از گنجایش و توان تکلیف نکرد

سُبْحانَهُ مَا أَبْيَنَ كَرَمَهُ! وَأَعْلى شَأْنَهُ! سُبْحانَهُ مَا أَجَلَّ نَيْلَهُ! وَأَعْظَمَ إِحْسَانَهُ! بَعَثَ الأَنْبِيَاءَ لِيُبَيِّنَ عَدْلَهُ،

پاک است او! کرمش چه آشکار و مقامش چه والاست! پاک است او! عطایش چه شکوهمند و احسانش چه بزرگ است! پیامبران را برانگیخت تا عدلش را آشکار کند

وَنَصَبَ الأَوْصِيَاء لِيُظْهِرَ طَوْلَهُ وَفَضْلَهُ، وَجَعَلَنَا مِنْ أُمَّةِ سَيِّدِ الأَنْبِيَاءِ وَخَيْرِ الأَوْلِيَاء،

و جانشینان را گماشت تا فضل و بخششش را نمایان سازد، و ما را از امّت سرور پیامبران و بهترین اولیا قرار داد

وَأَفْضَلِ الأَصْفِيَاء وَأَعْلَى الأَزْكِيَاءِ، مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ، آمَنَّا بِهِ وَبِمَا دَعَانَا إِلَيْهِ،

و برترین برگزیدگان و والاترین پاکان، محمّد — درود و سلام خدا بر او و خاندانش —؛ به او و به آنچه ما را به آن خواند ایمان آوردیم

وَبِالْقُرْآنِ الَّذِي أَنْزَلَهُ عَلَيْهِ، وَبِوَصِيِّهِ الَّذِي نَصَبَهُ يَوْمَ الْغَدِيرِ، وَأَشارَ بِقَوْلِهِ: (( هَذَا عَلِيٌّ )) إِلَيْهِ،

و به قرآنی که بر او فروفرستاد، و به وصیّ‌اش که در روز غدیر منصوب کرد و با گفتهٔ «این علی است» به او اشاره فرمود

وَأَشْهَدُ أَنَّ الأَئِمَّةَ الأَبْرَارَ وَالْخُلَفَاءَ الأَخْيَارَ بَعْدَ الرَّسُولِ المُخْتَارِ: عَلِيٌّ قامِعُ الَكُفَّارِ،

و گواهی می‌دهم که امامان نیکوکار و جانشینان برگزیده پس از رسول برگزیده عبارت‌اند از: علی، سرکوب‌کنندهٔ کافران

وَمِنْ بَعْدِهِ سَيِّدُ أَوْلادِهِ الحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، ثُمَّ أَخُوهُ السِّبْطُ التَّابِعُ لِمَرْضَاةِ اللهِ الْحُسَيْنُ، ثُمَّ الْعَابِدُ عَلِيٌّ،

و پس از او سرور فرزندانش، حسن بن علی؛ سپس برادرش، نوادهٔ پیامبر، پیرو خشنودی خدا، حسین؛ سپس عابد، علی

ثُمَّ الْبَاقِرُ مُحَمَّدٌ، ثُمَّ الصَّادِقُ جَعْفَرٌ، ثُمَّ الْكَاظِمُ مُوسَى، ثُمَّ الرِّضَا عَلِيٌّ، ثُمَّ التَّقِيُّ مُحَمَّدٌ، ثُمَّ النَّقِيُّ عَلِيٌ،

سپس باقر، محمّد؛ سپس صادق، جعفر؛ سپس کاظم، موسی؛ سپس رضا، علی؛ سپس تقی، محمّد؛ سپس نقی، علی

ثُمَّ الزَّكِيُّ الْعَسْكَرِيُّ الْحَسَنُ، ثُمَّ الْحُجَّةُ الْخَلَفُ الْقَائِمُ الْمُنْتَظَرُ الْمَهْدِيُّ المُرْجَى الَّذِي بِبَقائِهِ بَقِيَتْ الدُّنْيَا،

سپس پاک، عسکری، حسن؛ سپس حجّت، جانشین، قائم منتظَر، مهدیِ امیدبخش، که به بقای او دنیا باقی است

وَبِيُمْنِهِ رُزِقَ الْوَرَى، وَبِوُجُودِهِ ثَبَتَتِ الأَرْضُ وَالسَّمَاءُ، وَبِهِ يَمْلَأُ اللهُ الأَرْضَ قِسْطاً وَعَدْلاً بَعْدَ مَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَجَوْراً،

و به برکت او آفریدگان روزی می‌یابند، و به وجود او زمین و آسمان پابرجاست، و خدا به دست او زمین را پر از قسط و عدل می‌کند پس از آنکه پر از ظلم و ستم شده باشد

وَأَشْهَدُ أَنَّ أَقْوَالَهُمْ حُجَّةٌ، وَامْتِثَالَهُمْ فَرِيضَةٌ، وَطَاعَتَهُمْ مَفْرُوضَةٌ، وَمَوَدَّتَهُمْ لَازِمَةٌ مَقْضِيَّةٌ،

و گواهی می‌دهم که گفتار ایشان حجّت است، و پیروی‌شان واجب، و طاعتشان فرض، و دوستی‌شان لازم و حتمی است

وَالاِقْتِدَاءَ بِهِمْ مُنْجِيَةٌ، وَمُخالَفَتَهُمْ مُرْدِيَةٌ، وَهُمْ سَادَاتُ أَهْلِ الْجَنَّةِ أَجْمَعِينَ، وَشُفَعَاءُ يَوْمِ الدِّينِ،

و اقتدا به ایشان نجات‌بخش، و مخالفت با ایشان هلاکت‌بار است؛ و ایشان سروران همهٔ اهل بهشت و شفیعان روز جزایند

وَأَئِمَّةُ أَهْلِ الأَرْضِ عَلَى الْيَقِينِ، وَأَفْضَلُ الأَوْصِيَاءِ المَرْضِيِّينَ، وَأَشْهَدُ أَنَّ الْمَوْتَ حَقٌّ،

و به یقین پیشوایان اهل زمین و برترین جانشینان پسندیده‌اند؛ و گواهی می‌دهم که مرگ حق است

وَمُساءَلَةَ الْقَبْرِ حَقٌّ وَالْبَعْثَ حَقٌّ، وَالنُّشُورَ حَقٌّ وَالصِّرَاطَ حَقٌّ، وَالْمِيزَانَ حَقٌّ، وَالْحِسَابَ حَقٌّ، وَالْكِتَابَ حَقٌّ،

و پرسش قبر حق است، و برانگیختن حق است، و زنده شدن حق است، و صراط حق است، و میزان حق است، و حساب حق است، و نامهٔ اعمال حق است

وَالْجَنَّةَ حَقٌّ، وَالنَّارَ حَقٌّ، وَأَنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لا رَيْبَ فِيهَا، وَأَنَّ اللهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ.

و بهشت حق است، و دوزخ حق است، و قیامت آمدنی است و تردیدی در آن نیست، و خدا هر که را در گورهاست برمی‌انگیزد

اَللَّهُمَّ فَضْلُكَ رَجَائِي، وَكَرَمُكَ وَرَحْمَتُكَ أَمَلِي، لا عَمَلَ لِي أَسْتَحِقُّ بِهِ الْجَنَّةَ، وَلا طَاعَةَ لِي أَسْتَوْجِبُ بِهَا الرِّضْوانَ،

خدایا، فضل تو امید من است، و کرم و رحمتت آرزوی من؛ کرداری ندارم که بدان سزاوار بهشت باشم، و طاعتی ندارم که بدان خشنودی‌ات را واجب کنم

إِلَّا أَنِّي اعْتَقَدْتُ تَوْحِيدَكَ وَعَدْلَكَ وَارْتَجَيْتُ إِحْسَانَكَ وَفَضْلَكَ، وَتَشَفَّعْتُ إِلَيْكَ بِالنَّبِيِّ وَآلِهِ مِنْ أَحِبَّتِكَ،

جز آنکه به یگانگی و عدل تو باور آوردم، و به احسان و فضلت امید بستم، و پیامبر و خاندانش را که از دوستان تواند به درگاهت شفیع آوردم

وَأَنْتَ أَكْرَمُ الأَكْرَمِينَ وَأَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ،

و تو بزرگوارترینِ بزرگواران و مهربان‌ترینِ مهربانانی

وَصَلّى اللهُ عَلَى نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ وَآلِهِ أَجْمَعِينَ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ وَسَلَّمَ تَسْلِيماً كَثِيراً كَثِيراً،

و درود خدا بر پیامبرمان محمّد و همهٔ خاندان پاک و پاکیزه‌اش، و سلامی بسیار بسیار

وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ.

و هیچ نیرو و توانی جز به خدای والای بزرگ نیست

اَللَّهُمَّ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ إِنِّي أَوْدَعْتُكَ يَقِينِي هَذَا وَثَبَاتَ دِينِي، وَأَنْتَ خَيْرُ مُسْتَوْدَعٍ، وَقَدْ أَمَرْتَنَا بِحِفْظِ الْوَدائِعِ فَرُدَّهُ عَلَيَّ وَقْتَ حُضُورِ مَوْتِي بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

خدایا، ای مهربان‌ترین مهربانان، من این یقین و استواری دینم را نزد تو به امانت سپردم، و تو بهترین امانت‌داری، و ما را به نگهداری امانت‌ها فرمان دادی؛ پس آن را هنگام فرارسیدن مرگم به من بازگردان، به رحمتت ای مهربان‌ترین مهربانان