وَٱلْعَصْرِ ۝١

به عصر سوگند،

إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لَفِى خُسْرٍ ۝٢

که انسانها همه در زیانند؛

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ وَتَوَاصَوْاْ بِٱلْحَقِّ وَتَوَاصَوْاْ بِٱلصَّبْرِ ۝٣

مگر کسانی که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده‌اند، و یکدیگر را به حق سفارش کرده و یکدیگر را به شکیبایی و استقامت توصیه نموده‌اند!

وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ ۝١

وای بر هر عیبجوی مسخره‌کننده‌ای!

ٱلَّذِى جَمَعَ مَالاً وَعَدَّدَهُۥ ۝٢

همان کس که مال فراوانی جمع‌آوری و شماره کرده (بی‌آنکه مشروع و نامشروع آن را حساب کند)!

يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخْلَدَهُۥ ۝٣

او گمان می‌کند که اموالش او را جاودانه می‌سازد!

كَلَّا‌ۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِى ٱلْحُطَمَةِ ۝٤

چنین نیست که می‌پندارد؛ بزودی در «حُطَمه» [= آتشی خردکننده‌] پرتاب می‌شود!

وَمَآ أَدْرَٮٰكَ مَا ٱلْحُطَمَةُ ۝٥

و تو چه می‌دانی «حُطمه» چیست؟!

نَارُ ٱللَّهِ ٱلْمُوقَدَةُ ۝٦

آتش برافروخته الهی است،

ٱلَّتِى تَطَّلِعُ عَلَى ٱلْأَفْــِٔدَةِ ۝٧

آتشی که از دلها سرمی‌زند!

إِنَّهَا عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌ ۝٨

این آتش بر آنها فروبسته شده،

فِى عَمَدٍ مُّمَدَّدَةِۭ ۝٩

در ستونهای کشیده و طولانی!

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحَـٰبِ ٱلْفِيلِ ۝١

آیا ندیدی پروردگارت با فیل سواران [= لشکر ابرهه که برای نابودی کعبه آمده بودند] چه کرد؟!

أَلَمْ يَجْعَلْ كَيْدَهُمْ فِى تَضْلِيلٍ ۝٢

آیا نقشه آنها را در ضلالت و تباهی قرار نداد؟!

وَأَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْرًا أَبَابِيلَ ۝٣

و بر سر آنها پرندگانی را گروه گروه فرستاد،

تَرْمِيهِم بِحِجَارَةٍ مِّن سِجِّيلٍ ۝٤

که با سنگهای کوچکی آنان را هدف قرارمی‌دادند؛

فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَّأْكُولِۭ ۝٥

سرانجام آنها را همچون کاه خورده‌شده (و متلاشی) قرار داد!