بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٲةَ ٱلدُّنْيَا ۝١٦

ولی شما زندگی دنیا را مقدم می‌دارید،

وَٱلْأَخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰٓ ۝١٧

در حالی که آخرت بهتر و پایدارتر است!

إِنَّ هَـٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ ۝١٨

این دستورها در کتب آسمانی پیشین (نیز) آمده است،

صُحُفِ إِبْرَٲهِيمَ وَمُوسَىٰ ۝١٩

در کتب ابراهیم و موسی.

هَلْ أَتَـٰكَ حَدِيثُ ٱلْغَـٰشِيَةِ ۝١

آیا داستان غاشیه [= روز قیامت که حوادث وحشتناکش همه را می‌پوشاند] به تو رسیده است؟!

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَـٰشِعَةٌ ۝٢

چهره‌هایی در آن روز خاشع و ذلّت‌بارند،

عَامِلَةٌ نَّاصِبَةٌ ۝٣

آنها که پیوسته عمل کرده و خسته شده‌اند (و نتیجه‌ای عایدشان نشده است)،

تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةً ۝٤

و در آتش سوزان وارد می‌گردند؛

تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ ءَانِيَةٍ ۝٥

از چشمه‌ای بسیار داغ به آنان می‌نوشانند؛

لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍ ۝٦

غذائی جز از ضَریع [= خار خشک تلخ و بدبو] ندارند؛

لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِى مِن جُوعٍ ۝٧

غذایی که نه آنها را فربه می‌کند و نه از گرسنگی می‌رهاند!

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاعِمَةٌ ۝٨

چهره‌هایی در آن روز شاداب و باطراوتند،

لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ ۝٩

و از سعی و تلاش خود خشنودند،

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍ ۝١٠

در بهشتی عالی جای دارند،

لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَـٰغِيَةً ۝١١

که در آن هیچ سخن لغو و بیهوده‌ای نمی‌شنوند!

فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ ۝١٢

در آن چشمه‌ای جاری است،

فِيهَا سُرُرٌ مَّرْفُوعَةٌ ۝١٣

در آن تختهای زیبای بلندی است،

وَأَكْوَابٌ مَّوْضُوعَةٌ ۝١٤

و قدحهایی (که در کنار این چشمه) نهاده،

وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ ۝١٥

و بالشها و پشتیهای صف‌داده شده،

وَزَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ ۝١٦

و فرشهای فاخر گسترده!

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ ۝١٧

آیا آنان به شتر نمی‌نگرند که چگونه آفریده شده است؟!

وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ رُفِعَتْ ۝١٨

و به آسمان نگاه نمی‌کنند که چگونه برافراشته شده؟!

وَإِلَى ٱلْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ ۝١٩

و به کوه‌ها که چگونه در جای خود نصب گردیده!

وَإِلَى ٱلْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ ۝٢٠

و به زمین که چگونه گسترده و هموار گشته است؟!

فَذَكِّرْ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌ ۝٢١

پس تذکّر ده که تو فقط تذکّر دهنده‌ای!

لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ ۝٢٢

تو سلطه‌گر بر آنان نیستی که (بر ایمان) مجبورشان کنی،

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ۝٢٣

مگر کسی که پشت کند و کافر شود،

فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَكْبَرَ ۝٢٤

که خداوند او را به عذاب بزرگ مجازات می‌کند!

إِنَّ إِلَيْنَآ إِيَابَهُمْ ۝٢٥

به یقین بازگشت (همه) آنان به سوی ماست،

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم ۝٢٦

و مسلّماً حسابشان (نیز) با ماست!