وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ ۝١

سوگند به آسمان و کوبنده شب!

وَمَآ أَدْرَٮٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ ۝٢

و تو نمی‌دانی کوبنده شب چیست!

ٱلنَّجْمُ ٱلثَّاقِبُ ۝٣

همان ستاره درخشان و شکافنده تاریکیهاست!

إِن كُلُّ نَفْسٍ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ ۝٤

(به این آیت بزرگ الهی سوگند) که هر کس مراقب و محافظی دارد!

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَـٰنُ مِمَّ خُلِقَ ۝٥

انسان باید بنگرد که از چه چیز آفریده شده است!

خُلِقَ مِن مَّآءٍ دَافِقٍ ۝٦

از یک آب جهنده آفریده شده است،

يَخْرُجُ مِنۢ بَيْنِ ٱلصُّلْبِ وَٱلتَّرَآئِبِ ۝٧

آبی که از میان پشت و سینه‌ها خارج می‌شود!

إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجْعِهِۦ لَقَادِرٌ ۝٨

مسلّماً او [= خدائی که انسان را از چنین چیز پستی آفرید] می‌تواند او را بازگرداند!

يَوْمَ تُبْلَى ٱلسَّرَآئِرُ ۝٩

در آن روز که اسرار نهان (انسان) آشکار میشود،

فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ ۝١٠

و برای او هیچ نیرو و یاوری نیست!

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ ۝١١

سوگند به آسمان پرباران،

وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ ۝١٢

و سوگند به زمین پرشکاف (که گیاهان از آن سر برمی‌آورند)،

إِنَّهُۥ لَقَوْلٌ فَصْلٌ ۝١٣

که این (قرآن) سخنی است که حقّ را از باطل جدا می‌کند،

وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ ۝١٤

و هرگز شوخی نیست!

إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا ۝١٥

آنها پیوسته حیله می‌کنند،

وَأَكِيدُ كَيْدًا ۝١٦

و من هم در برابر آنها چاره می‌کنم!

فَمَهِّلِ ٱلْكَـٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدَۢا ۝١٧

حال که چنین است کافران را (فقط) اندکی مهلت ده (تا سزای اعمالشان را ببینند)!

سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى ۝١

منزّه شمار نام پروردگار بلندمرتبه‌ات را!

ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ ۝٢

همان خداوندی که آفرید و منظم کرد،

وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ ۝٣

و همان که اندازه‌گیری کرد و هدایت نمود،

وَٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلْمَرْعَىٰ ۝٤

و آن کس را که چراگاه را به وجود آورد،

فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ ۝٥

سپس آن را خشک و تیره قرار داد!

سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ ۝٦

ما بزودی (قرآن را) بر تو می‌خوانیم و هرگز فراموش نخواهی کرد،

إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ‌ۚ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ ۝٧

مگر آنچه را خدا بخواهد، که او آشکار و نهان را می‌داند!

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ ۝٨

و ما تو را برای انجام هر کار خیر آماده می‌کنیم!

فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ ۝٩

پس تذکّر ده اگر تذکّر مفید باشد!

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ ۝١٠

و بزودی کسی که از خدا می‌ترسد متذکّر می‌شود.

وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلْأَشْقَى ۝١١

امّا بدبخت‌ترین افراد از آن دوری می‌گزیند،

ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ ۝١٢

همان کسی که در آتش بزرگ وارد می‌شود،

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ ۝١٣

سپس در آن آتش نه می‌میرد و نه زنده می‌شود!

قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ۝١٤

به یقین کسی که پاکی جست (و خود را تزکیه کرد)، رستگار شد.

وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ۝١٥

و (آن که) نام پروردگارش را یاد کرد سپس نماز خواند!