سورهٔ ۸۲

سُورَةُ الانفِطَارِ

Al-Infitaar · ۱۹ آیه · مکه

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ ۝١

آن زمان که آسمان [= کرات آسمانی‌] از هم شکافته شود،

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ ۝٢

و آن زمان که ستارگان پراکنده شوند و فرو ریزند،

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ ۝٣

و آن زمان که دریاها به هم پیوسته شود،

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ۝٤

و آن زمان که قبرها زیر و رو گردد (و مردگان خارج شوند)،

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ۝٥

(در آن زمان) هر کس می‌داند آنچه را از پیش فرستاده و آنچه را برای بعد گذاشته است.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَـٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ ۝٦

ای انسان! چه چیز تو را در برابر پروردگار کریمت مغرور ساخته است؟!

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّٮٰكَ فَعَدَلَكَ ۝٧

همان خدایی که تو را آفرید و سامان داد و منظّم ساخت،

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ ۝٨

و در هر صورتی که خواست تو را ترکیب نمود.

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ ۝٩

(آری) آن گونه که شما می‌پندارید نیست؛ بلکه شما روز جزا را منکرید!

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَـٰفِظِينَ ۝١٠

و بی‌شک نگاهبانانی بر شما گمارده شده...

كِرَامًا كَـٰتِبِينَ ۝١١

والا مقام و نویسنده (اعمال نیک و بد شما)،

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ۝١٢

که می‌دانند شما چه می‌کنید!

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ ۝١٣

به یقین نیکان در نعمتی فراوانند.

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍ ۝١٤

و بدکاران در دوزخند،

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ ۝١٥

روز جزا وارد آن می‌شوند و می‌سوزند،

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ ۝١٦

و آنان هرگز از آن غایب و دور نیستند!

وَمَآ أَدْرَٮٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ۝١٧

تو چه می‌دانی روز جزا چیست؟!

ثُمَّ مَآ أَدْرَٮٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ۝١٨

باز چه می‌دانی روز جزا چیست؟!

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِّنَفْسٍ شَيْــًٔا‌ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِّلَّهِ ۝١٩

روزی است که هیچ کس قادر بر انجام کاری به سود دیگری نیست، و همه امور در آن روز از آن خداست!

سورهٔ ۸۳

سُورَةُ المُطَفِّفِينَ

Al-Mutaffifin · ۳۶ آیه · مکه

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِينَ ۝١

وای بر کم‌فروشان!

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُواْ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ۝٢

آنان که وقتی برای خود پیمانه می‌کنند، حق خود را بطور کامل می‌گیرند؛

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ۝٣

امّا هنگامی که می‌خواهند برای دیگران پیمانه یا وزن کنند، کم می‌گذارند!

أَلَا يَظُنُّ أُوْلَـٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ۝٤

آیا آنها گمان نمی‌کنند که برانگیخته می‌شوند،

لِيَوْمٍ عَظِيمٍ ۝٥

در روزی بزرگ؛

يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ۝٦

روزی که مردم در پیشگاه پروردگار جهانیان می‌ایستند.

متن: تنزیل (رسم عثمانی) · ترجمه: ناصر مکارم شیرازی · تلاوت: مشاری العفاسی