عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ١
آنها از چه چیز از یکدیگر سؤال میکنند؟!
سورهٔ ۷۸
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ١
آنها از چه چیز از یکدیگر سؤال میکنند؟!
عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ ٢
از خبر بزرگ و پراهمیّت (رستاخیز)!
ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ٣
همان خبری که پیوسته در آن اختلاف دارند!
كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ٤
چنین نیست که آنها فکر میکنند، و بزودی میفهمند!
ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ٥
باز هم چنین نیست که آنها میپندارند، و بزودی میفهمند (که قیامت حق است)!
أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَـٰدًا ٦
آیا زمین را محل آرامش (شما) قرار ندادیم؟!
وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًا ٧
و کوهها را میخهای زمین؟!
وَخَلَقْنَـٰكُمْ أَزْوَٲجًا ٨
و شما را بصورت زوجها آفریدیم!
وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا ٩
و خواب شما را مایه آرامشتان قرار دادیم،
وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًا ١٠
و شب را پوششی (برای شما)،
وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًا ١١
و روز را وسیلهای برای زندگی و معاش!
وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا ١٢
و بر فراز شما هفت (آسمان) محکم بنا کردیم!
وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا ١٣
و چراغی روشن و حرارتبخش آفریدیم!
وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٲتِ مَآءً ثَجَّاجًا ١٤
و از ابرهای بارانزا آبی فراوان نازل کردیم،
لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّا وَنَبَاتًا ١٥
تا بوسیله آن دانه و گیاه بسیار برویانیم،
وَجَنَّـٰتٍ أَلْفَافًا ١٦
و باغهایی پردرخت!
إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَـٰتًا ١٧
(آری) روز جدایی، میعاد همگان است!
يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا ١٨
روزی که در «صور» دمیده میشود و شما فوج فوج (به محشر) میآیید!
وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٲبًا ١٩
و آسمان گشوده میشود و بصورت درهای متعددی درمیآید!
وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ٢٠
و کوهها به حرکت درمیآید و بصورت سرابی میشود!
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا ٢١
مسلّماً (در آن روز) جهنّم کمینگاهی است بزرگ،
لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔـابًا ٢٢
و محل بازگشتی برای طغیانگران!
لَّـٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًا ٢٣
مدّتهای طولانی در آن میمانند!
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا ٢٤
در آنجا نه چیز خنکی میچشند و نه نوشیدنی گوارایی،
إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا ٢٥
جز آبی سوزان و مایعی از چرک و خون!
جَزَآءً وِفَاقًا ٢٦
این مجازاتی است موافق و مناسب (اعمالشان)!
إِنَّهُمْ كَانُواْ لَا يَرْجُونَ حِسَابًا ٢٧
چرا که آنها هیچ امیدی به حساب نداشتند،
وَكَذَّبُواْ بِـَٔـايَـٰتِنَا كِذَّابًا ٢٨
و آیات ما را بکلی تکذیب کردند!
وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَـٰهُ كِتَـٰبًا ٢٩
و ما همه چیز را شمارش و ثبت کردهایم!
فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا ٣٠
پس بچشید که چیزی جز عذاب بر شما نمیافزاییم!
متن: تنزیل (رسم عثمانی) · ترجمه: ناصر مکارم شیرازی · تلاوت: مشاری العفاسی