وَمِنَ ٱلَّيْلِ فَٱسْجُدْ لَهُۥ وَسَبِّحْهُ لَيْلاً طَوِيلاً ٢٦
و در شبانگاه برای او سجده کن، و مقداری طولانی از شب، او را تسبیح گوی!
وَمِنَ ٱلَّيْلِ فَٱسْجُدْ لَهُۥ وَسَبِّحْهُ لَيْلاً طَوِيلاً ٢٦
و در شبانگاه برای او سجده کن، و مقداری طولانی از شب، او را تسبیح گوی!
إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ يُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ وَيَذَرُونَ وَرَآءَهُمْ يَوْمًا ثَقِيلاً ٢٧
آنها زندگی زودگذر دنیا را دوست دارند، در حالی که روز سختی را پشت سر خود رها میکنند!
نَّحْنُ خَلَقْنَـٰهُمْ وَشَدَدْنَآ أَسْرَهُمْۖ وَإِذَا شِئْنَا بَدَّلْنَآ أَمْثَـٰلَهُمْ تَبْدِيلاً ٢٨
ما آنها را آفریدیم و پیوندهای وجودشان را محکم کردیم، و هر زمان بخواهیم جای آنان را به گروه دیگری میدهیم!
إِنَّ هَـٰذِهِۦ تَذْكِرَةٌۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ سَبِيلاً ٢٩
این یک تذکر و یادآوری است، و هر کس بخواهد (با استفاده از آن) راهی به سوی پروردگارش برمیگزیند!
وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا ٣٠
و شما هیچ چیز را نمیخواهید مگر اینکه خدا بخواهد، خداوند دانا و حکیم بوده و هست!
يُدْخِلُ مَن يَشَآءُ فِى رَحْمَتِهِۦۚ وَٱلظَّـٰلِمِينَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمَۢا ٣١
و هر کس را بخواهد (و شایسته بداند) در رحمت (وسیع) خود وارد میکند، و برای ظالمان عذاب دردناکی آماده ساخته است!
سورهٔ ۷۷
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
وَٱلْمُرْسَلَـٰتِ عُرْفًا ١
سوگند به فرشتگانی که پی در پی فرستاده میشوند،
فَٱلْعَـٰصِفَـٰتِ عَصْفًا ٢
و آنها که همچون تند باد حرکت میکنند،
وَٱلنَّـٰشِرَٲتِ نَشْرًا ٣
و سوگند به آنها که (ابرها را) میگسترانند،
فَٱلْفَـٰرِقَـٰتِ فَرْقًا ٤
و آنها که جدا میکنند،
فَٱلْمُلْقِيَـٰتِ ذِكْرًا ٥
و سوگند به آنها که آیات بیدارگر (الهی) را (به انبیا) القا مینمایند،
عُذْرًا أَوْ نُذْرًا ٦
برای اتمام حجّت یا برای انذار،
إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَٲقِعٌ ٧
که آنچه به شما (درباره قیامت) وعده داده میشود، یقیناً واقعشدنی است!
فَإِذَا ٱلنُّجُومُ طُمِسَتْ ٨
در آن هنگام که ستارگان محو و تاریک شوند،
وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ فُرِجَتْ ٩
و (کرات) آسمان از هم بشکافند،
وَإِذَا ٱلْجِبَالُ نُسِفَتْ ١٠
و در آن زمان که کوهها از جا کنده شوند،
وَإِذَا ٱلرُّسُلُ أُقِّتَتْ ١١
و در آن هنگام که برای پیامبران (بمنظور ادای شهادت) تعیین وقت شود!
لِأَىِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ ١٢
(این امر) برای چه روزی به تأخیر افتاده؟
لِيَوْمِ ٱلْفَصْلِ ١٣
برای روز جدایی (حق از باطل)!
وَمَآ أَدْرَٮٰكَ مَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ١٤
تو چه میدانی روز جدایی چیست!
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ١٥
وای در آن روز بر تکذیبکنندگان!
أَلَمْ نُهْلِكِ ٱلْأَوَّلِينَ ١٦
آیا ما اقوام (مجرم) نخستین را هلاک نکردیم؟!
ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ ٱلْأَخِرِينَ ١٧
سپس دیگر (مجرمان) را به دنبال آنها میفرستیم!
كَذَٲلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ ١٨
(آری) این گونه با مجرمان رفتار میکنیم!
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ١٩
وای در آن روز بر تکذیبکنندگان!
متن: تنزیل (رسم عثمانی) · ترجمه: ناصر مکارم شیرازی · تلاوت: مشاری العفاسی