إِنَّهُۥ لَقُرْءَانٌ كَرِيمٌ ۝٧٧

که آن، قرآن کریمی است،

فِى كِتَـٰبٍ مَّكْنُونٍ ۝٧٨

که در کتاب محفوظی جای دارد،

لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلْمُطَهَّرُونَ ۝٧٩

و جز پاکان نمی‌توانند به آن دست زنند [= دست یابند].

تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ۝٨٠

آن از سوی پروردگار عالمیان نازل شده؛

أَفَبِهَـٰذَا ٱلْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ ۝٨١

آیا این سخن را [= این قرآن را با اوصافی که گفته شد] سست و کوچک می‌شمرید،

وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ۝٨٢

و به جای شکر روزیهایی که به شما داده شده آن را تکذیب می‌کنید؟!

فَلَوْلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلْحُلْقُومَ ۝٨٣

پس چرا هنگامی که جان به گلوگاه می‌رسد (توانایی بازگرداندن آن را ندارید)؟!

وَأَنتُمْ حِينَئِذٍ تَنظُرُونَ ۝٨٤

و شما در این حال نظاره می‌کنید (و کاری از دستتان ساخته نیست)؛

وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَـٰكِن لَّا تُبْصِرُونَ ۝٨٥

و ما از شما به او نزدیکتریم ولی نمی‌بینید!

فَلَوْلَآ إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ۝٨٦

اگر هرگز در برابر اعمالتان جزا داده نمی‌شوید،

تَرْجِعُونَهَآ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ۝٨٧

پس آن (روح) را بازگردانید اگر راست می‌گویید!

فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ۝٨٨

پس اگر او از مقرّبان باشد،

فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّتُ نَعِيمٍ ۝٨٩

در رَوح و ریحان و بهشت پرنعمت است!

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنْ أَصْحَـٰبِ ٱلْيَمِينِ ۝٩٠

امّا اگر از اصحاب یمین باشد،

فَسَلَـٰمٌ لَّكَ مِنْ أَصْحَـٰبِ ٱلْيَمِينِ ۝٩١

(به او گفته می‌شود:) سلام بر تو از سوی دوستانت که از اصحاب یمینند!

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ ۝٩٢

امّا اگر او از تکذیب‌کنندگان گمراه باشد،

فَنُزُلٌ مِّنْ حَمِيمٍ ۝٩٣

با آب جوشان دوزخ از او پذیرایی می‌شوید!

وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ ۝٩٤

و سرنوشت او ورود در آتش جهنّم است،

إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلْيَقِينِ ۝٩٥

این مطلب حقّ و یقین است!

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ۝٩٦

پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح کن (و او را منزّه بشمار)!

سورهٔ ۵۷

سُورَةُ الحَدِيدِ

Al-Hadid · ۲۹ آیه · مدینه

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٲتِ وَٱلْأَرْضِ‌ۖ وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ ۝١

آنچه در آسمانها و زمین است برای خدا تسبیح می‌گویند؛ و او عزیز و حکیم است.

لَهُۥ مُلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٲتِ وَٱلْأَرْضِ‌ۖ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ‌ۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ ۝٢

مالکیّت (و حاکمیّت) آسمانها و زمین از آن اوست؛ زنده می‌کند و می‌میراند؛ و او بر هر چیز توانا است!

هُوَ ٱلْأَوَّلُ وَٱلْأَخِرُ وَٱلظَّـٰهِرُ وَٱلْبَاطِنُ‌ۖ وَهُوَ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌ ۝٣

اوّل و آخر و پیدا و پنهان اوست؛ و او به هر چیز داناست.

متن: تنزیل (رسم عثمانی) · ترجمه: ناصر مکارم شیرازی · تلاوت: مشاری العفاسی