وَكَذَٲلِكَ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ رُوحًا مِّنْ أَمْرِنَاۚ مَا كُنتَ تَدْرِى مَا ٱ لْكِتَـٰبُ وَلَا ٱ لْإِيمَـٰنُ وَلَـٰكِن جَعَلْنَـٰهُ نُورًا نَّهْدِى بِهِۦ مَن نَّشَآءُ مِنْ عِبَادِنَاۚ وَإِنَّكَ لَتَهْدِىٓ إِلَىٰ صِرَٲطٍ مُّسْتَقِيمٍ ٥٢
همان گونه (که بر پیامبران پیشین وحی فرستادیم) بر تو نیز روحی را بفرمان خود وحی کردیم؛ تو پیش از این نمیدانستی کتاب و ایمان چیست (و از محتوای قرآن آگاه نبودی)؛ ولی ما آن را نوری قرار دادیم که بوسیله آن هر کس از بندگان خویش را بخواهیم هدایت میکنیم؛ و تو مسلّماً به سوی راه راست هدایت میکنی.
صِرَٲطِ ٱ للَّهِ ٱ لَّذِى لَهُۥ مَا فِى ٱ ل سَّمَـٰوَٲتِ وَمَا فِى ٱ لْأَرْضِۗ أَلَآ إِلَى ٱ للَّهِ تَصِيرُ ٱ لْأُمُورُ ٥٣
راه خداوندی که تمامی آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است از آن اوست؛ آگاه باشید که همه کارها تنها بسوی خدا بازمیگردد!
حمٓ ١
حم.
وَ ٱ لْكِتَـٰبِ ٱ لْمُبِينِ ٢
سوگند به کتاب مبین (و روشنگر)،
إِنَّا جَعَلْنَـٰهُ قُرْءَٲنًا عَرَبِيًّا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ٣
که ما آن را قرآنی فصیح و عربی قرار دادیم، شاید شما (آن را) درک کنید!
وَإِنَّهُۥ فِىٓ أُمِّ ٱ لْكِتَـٰبِ لَدَيْنَا لَعَلِىٌّ حَكِيمٌ ٤
و آن در «امّالکتاب» [= لوح محفوظ] نزد ما بلندپایه و استوار است!
أَفَنَضْرِبُ عَنكُمُ ٱ ل ذِّكْرَ صَفْحًا أَن كُنتُمْ قَوْمًا مُّسْرِفِينَ ٥
آیا این ذکر [= قرآن] را از شما بازگیریم بخاطر اینکه قومی اسرافکارید؟!
وَكَمْ أَرْسَلْنَا مِن نَّبِىٍّ فِى ٱ لْأَوَّلِينَ ٦
چه بسیار پیامبرانی که (برای هدایت) در میان اقوام پیشین فرستادیم؛
وَمَا يَأْتِيهِم مِّن نَّبِىٍّ إِلَّا كَانُو اْ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ٧
ولی هیچ پیامبری به سوی آنها نمیآمد مگر اینکه او را استهزا میکردند.
فَأَهْلَكْنَآ أَشَدَّ مِنْهُم بَطْشًا وَمَضَىٰ مَثَلُ ٱ لْأَوَّلِينَ ٨
ولی ما کسانی را که نیرومندتر از آنها بودند هلاک کردیم، و داستان پیشینیان گذشت.
وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ ٱ ل سَّمَـٰوَٲتِ وَ ٱ لْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ ٱ لْعَزِيزُ ٱ لْعَلِيمُ ٩
هر گاه از آنان بپرسی: «چه کسی آسمانها و زمین را آفریده است؟» مسلّماً میگویند: «خداوند قادر و دانا آنها را آفریده است»!
ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُمُ ٱ لْأَرْضَ مَهْدًا وَجَعَلَ لَكُمْ فِيهَا سُبُلاً لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ١٠
همان کسی که زمین را محل آرامش شما قرار داد، و برای شما در آن راههایی آفرید باشد، که هدایت شوید (و به مقصد برسید)!
صفحهٔ ۴۸۸صفحهٔ ۴۸۹ از ۶۰۴ صفحهٔ ۴۹۰ متن: تنزیل (رسم عثمانی) · ترجمه: ناصر مکارم شیرازی · تلاوت: مشاری العفاسی