سورهٔ ۱

سُورَةُ ٱلْفَاتِحَةِ

Al-Faatiha · ۷ آیه · مکه

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ ۝١

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ۝٢

ستایش مخصوص خداوندی است که پروردگار جهانیان است.

ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ ۝٣

(خداوندی که) بخشنده و بخشایشگر است (و رحمت عام و خاصش همگان را فرا گرفته).

مَـٰلِكِ يَوْمِ ٱلدِّينِ ۝٤

(خداوندی که) مالک روز جزاست.

إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ ۝٥

(پروردگارا!) تنها تو را می‌پرستیم؛ و تنها از تو یاری می‌جوییم.

ٱهْدِنَا ٱلصِّرَٲطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ ۝٦

ما را به راه راست هدایت کن...

صِرَٲطَ ٱلَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ ٱلْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا ٱلضَّآلِّينَ ۝٧

راه کسانی که آنان را مشمول نعمت خود ساختی؛ نه کسانی که بر آنان غضب کرده‌ای؛ و نه گمراهان.

متن: تنزیل (رسم عثمانی) · ترجمه: ناصر مکارم شیرازی · تلاوت: مشاری العفاسی